Belgische Ardennen
- 22 jun
- 6 minuten om te lezen
Waar waren we gebleven, of nu ja "we"? Inderdaad, en snel weer verder.
De maand mei druk geweest met artsenij, o.a. een niersteenaanval tijdens terugkomst uit Frankrijk (oef...dat was wel pijnlijk), administratieve beslommeringen, op bezoek bij kinderen, familie, vrienden en dan nog niet iedereen kunnen bezoeken: de maand vliegt voorbij, de Ardennen wachten al op me.
Fijn dat ik met broer Loek tot overeenstemming ben gekomen om tijdens mijn verblijven in NL, om bij hem te "logeren". In mijn laatste afwezigheid is hij verhuist naar Moerwijk in Den Haag, strak tegen Rijswijk aan. Een leuke woning die voldoet aan de huidige normen, maar vooral de locatie is een zeer aangename bijkomstigheid. Vanuit zijn voordeur stap je een park binnen en bij een van de wandelingen heb ik door dit deel van Den Haag aansluitende parken belopen. Zo ik in het najaar weer terug ben, ga ik een route uitzetten met een pad die de parken met elkaar verbindt. Een eerste poging in mei leverde al een wandeling van bijna 2uur op (een kleine 10 km)!
Maar ook weer enige dagen verbleven in het noorden, waar ik al kind-aan-huis ben bij b&b Aagje 😁 Heel vriendelijk, altijd wel een praatje en bij al haar gasten, hoe vroeg of laat die ook ontbijten, schuift ze altijd aan om de dag te laten beginnen.
Naast meerdere vaste gasten, mensen die 1 of meerdere dagen voor werk in Groningen zijn, ook eerdere gasten die om redenen Aagje in Een-West weer aandoen. Het geeft de dagen dat ik er ben meerdere ontmoetingen op met verschillende mensen met verschillende doelen en redenen voor verblijf. Zo ook een Frans stel uit Bretagne, op doorreis naar een jaarlijks motor-festival in Zweden, waar met name de man regelrecht uit het stripverhaal van Asterix en Obelix komt. Een flamboyante, vriendelijke man, zijn uiterlijk in stijl met Obelix: de menhir moest hij helaas thuis laten. 😅
In. de buurt van Aagje ligt het plaatsje Haulerwijk. Even een zijsprongetje: "wijk" is niet een bepaald woongebied in een dorp of stad, maar bedoeld wordt een water of afwatering, sloot, beek of kleine rivier. En op die "wijk" kan je dan de "snikke" vinden, de platbodem die, gelijk in het oude Westland, gebruikt voor vervoer van landbouw-producten. Mocht je ooit nog eens in die buurt zijn, dan ben je hierbij al redelijk ingeburgerd. 😇
Waarom was ik dan in Haulerwijk: A. de boodschap, B. de kapper en C. het restaurant. Voor de duidelijkheid, dit is min-of-meer tevens de omvang van Haulerwijk. In dit geval is het omdat ik in het restaurant een hapje wilde eten, dat een wandelaarster mijn aandacht trekt.
We wisselen wat wandelervaringen en persoonlijkheden uit. En zo je kan denken dat zij met een BW-er (bekende wandelaar 🫢) te maken heeft, is het dat zij de productieleider is van het programma "Binnenste Buiten", dus een BN-er? 😛
Beetje zuur voor haar, als medewerkster van het eerste uur, dat het programma van de buis gehaald wordt dit jaar. Het is mede daardoor dat zij ook het wandelen gebruikt om haar mogelijke toekomst wat inzichtelijker te maken.
Het weer was in mei niet al "te braaf", best wel wat nattigheid, maar dan toch op de enkele mooie dag naar Assen getrokken om de Drentse Aa te bezoeken en te bewandelen. Nu is de Drentse Aa een groot gebied en eerder al met het lopen van de Pieterpad een traject gedaan. Nu een ander traject, meer rondom het Balloërveld, groot heidegebied met schapen en schaapskooi.
Zoals ik al aangaf, tijd vliegt, en is het alweer 1 juni dat de treinreis naar Couvin in de omgeving van Namen en Charleroi in het Waalse België een aanvang neemt. Een nieuwe omgeving, weg van strand, kust en uitgestrekte akkergebieden. Bosrijker, heuvelachtiger, rotsiger, met echte heuvels, stijgingen en dalen. Qua hoogte valt het allemaal nog wel mee, qua pad soms pittig met soms een hellingspercentage van meer dan 20%. Een nieuwe dynamiek en aanpassing van de conditie. Dat laatste lijkt goed te lukken, desalniettemin is een klimmetje van 14%+ alsnog best pittig 🕺💪
Tot medio juni is het uitstekend wandelweer. Soms een klein buitje, maar veelal droog, een zonnetje en paden die goed begaanbaar zijn. Couvin is een flink dorp en de boodschapje zijn op loopafstand. Ik bedoel echt op loopafstand. Diverse grootgrutters op max 1,5km lopen, wat een feest. De b&b is in het centrum van het dorp, onder de kerktoren. Een grote kamer met dubbel-bed, hoekzit, werktafeltje en TV. Wel 2-hoog, dus genoeg trappen om te belopen, want toilet en badkamer zijn op de 1e verdieping.
In de directe omgeving meerdere kleinere plaatsen, ieder zo te zien in z'n eigen dalletje. Loop je richting westen dan ontkom je er niet aan om enige flinke beklimmetjes te maken. In ieder geval in Boussu-en-Fagnes is het de moeite waard om het kasteeltje te aanschouwen.
Het weer slaat om: dagen van rond de 20 graden worden nu 25+. Op de weerdiensten zie ik dat de hitte uit zuid-Europa optrekt naar het noorden. Ook NL zucht nu al een paar dagen onder lokale hittegolf, gepaard gaande met extreem onweer- en regenbuien. Onweer en regen is hier nog niet ernstig, maar wel is de verwachting dat de hitte nog meer wordt en een aantal dagen aan zal houden. Een paar dagen van 31+ graden staan nu in de voorspelling en beperk ik mijn wandelingen tot het bezoeken van een schaduwrijk parkje langs riviertje L'Eau Noir. Ondanks de donkere naam van het riviertje een zeer heldere en schone beek vanuit de omliggende heuvelen, waar de streek trots op is.
Dus, heerlijk op een bankje lezen en ook dit verslagje te schrijven. Een paar uurtjes verpozen, dan waarschijnlijk en soms een lekker ijsje en dan rustig zitten tegen de ventilator op mijn kamer. De nachten zijn nu ook warm, "fingers-crossed" 🤞het slapen gaat nog redelijk ongestoord. Dus ja, ik rommel me nu een beetje door de laatste week heen 🙃
In de voorbereiding voor mijn zomer-verblijven mijd ik gebieden die een ernstige kans op hoge temperaturen hebben. Klimatologische gegevens van zo'n gebied gebruik ik dan om dit in te schatten. De Ardennen en straks ook op de flanken van de alpen bij Basel bleken deze gebieden gemiddeld een acceptabele temperatuur te hebben in de zomer-maanden. Dat we nu (al in juni) te maken hebben met behoorlijke extremen zitten is niet ingecalculeerd. En ondanks dat de voorspellingen zijn dat dit in de toekomst vaker kan voorkomen, is er planmatig niet tegen aan te plannen om hier rekening mee te houden: immers wie de "glazen bol" heeft mag mij gerust laten weten hoe het er bijvoorbeeld volgend jaar eruit ziet.
Wallonië, het franstalig gedeelte van België, ken ik voornamelijk als een arm gebied. Luik is dan misschien nog een uitzondering, maar hier in de buurt van Charleroi, Namen heeft de industrie, vooral grootschalige mijnbouw, Wallonië verlaten en verpauperd achtergelaten. Ik meen al in het industriële tijdperk dat de mijnwerkers het toch ook al niet breed hadden.
Couvin, lees ik, lijkt de malaise gepasseerd te hebben waar bijvoorbeeld Charleroi ook nu nog een povere indruk geeft. Maar hier in Couvin en omliggende dorpen lijkt het "nouveau riche" van België zich verzameld te hebben. Grote panden op riante stukjes grond, veel grote en dure auto's en ook in de horeca en bij de grootgrutters prijzen die rustig kunnen. competeren met veel steden in NL! Tegelijkertijd lees ik in de demografische ontwikkeling van Couvin dat reeds al sinds afgelopen decennia het inwonertal afneemt. Dat is ook zichtbaar in het centrum waar veel panden (winkels) leeg en te koop staan. In een bezoekje aan Charleroi, zie je enerzijds de situatie van de recessie, tegelijkertijd ook grootse stadse vernieuwingen wat lijkt op nieuwe groei. Ik hoop Namen ook nog te bezoeken, als de meteo me enigszins toestaat, want ook daar heeft de recessie in de 70- en 80-er jaren flink huisgehouden: hoe staat het er nu voor.
Een klein woordje, geen kritiek, over de Belg en wellicht Waal in het bijzonder. Vriendelijkheid ervaar ik ook hier, maar ook enige afstandelijkheid. In Frankrijk bemerkte ik dat je vooral gestimuleerd wordt om je in het Frans uit te drukken, ik schreef in mijn vorig verslag iets over chauvinisme, maar met de huidige ervaring in Wallonië is het trots van de Fransoos op zijn/haar taal en cultuur. Mijn eerdere bezoek aan België in Vlaanderen in 2024 gaf me ook het idee dat de mens hier afstandelijker is, meer op zichzelf. Maar doordat Vlaanderen niet de taalbarrière heeft, merk ik hier dat men mij probeert aan te spreken in het Engels. Op zich niet verkeerd, en voor wat ik nodig heb gaat dat goed, maar ik merk dan ook dat men niet probeert mijn Frans te corrigeren of aan te vullen. De conversatie loopt dan al snel stuk, als het gevraagde beantwoord is.
Afijn, uiteindelijk zal ik komende dagen geen grote wandelingen ondernemen, heel rustig blijven, en dan zit mijn tijd in Couvin er al weer op. Charleville-Mézières staat op het program. Weer in Frankrijk, maar ook in de Ardennen. Nu op naar een ijsje, heb ik trek in...
Opmerkingen